K&N GEMS : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 117 / 338

คุณยายของฉัน เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๒ หลังจากที่หลวงปู่ มรณภาพลง คุณยายยังคงอาศัยอยู่ในบริเวณ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เพื่อรอคอยผู้สืบทอดวิชชา ธรรมกายตามคำสั่งของหลวงปู่ และทำหน้าที่สอน ธรรมปฏิบัติแก่ผู้ที่สนใจ

ในปี พ.ศ. ๒๕๐๒ หลังการมรณภาพของหลวงปู่ คุณยายยังคงอยู่ที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เพื่อสอนธรรมแก่ผู้ที่สนใจ จนกระทั่งปี พ.ศ. ๒๕๑๐ ได้สร้างบ้านธรรมประสิทธิ์เพื่อรองรับจำนวนศิษยานุศิษย์ที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก ใ

คุณยายของฉัน สถานที่ปฏิบัติธรรมแห่งนี้ ได้ชื่อว่า “ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม” ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น “วัดพระธรรมกาย” คุณยายย้ายจากบ้านธรรมประสิทธิ์ไปอยู่ที่ วัดพระธรรมกายเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๘ ท่านและ ห

บทความเล่าถึงคุณยายที่ย้ายไปอยู่ที่วัดพระธรรมกายในปี พ.ศ. ๒๕๑๘ โดยท่านได้ทุ่มเททั้งแรงกาย แรงใจ และสติปัญญาในการสร้างวัดให้เป็นพุทธสถานอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นแหล่งบุญ แหล่งกุศล โดยมุ่งมั่นดำเนินตามคำสอ

คุณยายของฉัน คำสอนคุณยาย “พอยายมาอยู่ที่ศูนย์พุทธจักรฯ (วัดพระธรรมกาย) ยายมุ่งหวังอย่างเดียว คือ ให้เป็นที่สะอาดบริสุทธิ์ เป็นแหล่งบุญกุศล ให้ทุกคนได้ปฏิบัติธรรม ได้มี ความบริสุทธิ์ติดตัวไปมาก ๆ” ไม่ไ

คุณยายของฉัน ตอนที่เริ่มสร้างวัด คุณยายมีอายุอยู่ในวัย เกษียณของชาวโลกแล้ว แต่ด้วยความเมตตาอยาก ให้ผู้คนมีโอกาสศึกษาธรรมปฏิบัติ ท่านจึงดำริให้ สร้างวัดขึ้น ทั้ง ๆ ที่มีเงินกองทุนเริ่มแรกเพียง ๓,๒๐๐ บา

เรื่องราวของคุณยายที่สร้างวัดเพื่อให้ผู้คนได้ศึกษาธรรม แม้จะมีเงินกองทุนเริ่มต้นเพียง 3,200 บาท แต่ท่านไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค ด้วยความเมตตาและความตั้งใจในการช่วยสังคม แม้จะอายุมากแล้ว แต่ยังมีแรงบันดาลใจ

คุณยายของฉัน การสร้างวัดทำให้คุณยายต้องรับภาระที่ หนักมาก คือ ต้องดูแลวัดทั้งวัดซึ่งเปรียบเสมือน ครอบครัวใหญ่ ท่านต้องดูแลให้ทุกคนมีกิน มีใช้ ไม่ให้อดอยาก ทุกคืนท่านจึงต้องนั่งสมาธิเพื่อตามคน มาสร้างว

คุณยายของฉันต้องดูแลวัดและรับภาระในการดูแลชุมชน โดยต้องจัดหาสิ่งที่จำเป็นเพื่อนำไปใช้ในการสร้างวัดและเลี้ยงผู้คน ท่านนั่งสมาธิเพื่อตามคนมาสร้างบุญบารมี และแม้ว่าท่านจะลดบทบาทเมื่อพระมีพรรษามากขึ้น แต่

คุณยายของฉัน ภาระที่สำคัญและหนักหน่วงทำให้ร่างกาย ของคุณยายซึ่งอยู่ในวัยชราล้มป่วยลงเมื่ออายุ ประมาณ ๗๐ กว่าปี การป่วยครั้งนี้ คุณยายเคยกล่าวว่า “ถ้าเป็น ผู้เฒ่าคนอื่น คงเป็นขี้เถ้าไปแล้ว” แต่ท่านก็รอ

เรื่องราวเกี่ยวกับคุณยายที่มีอายุ ๙๒ ปี ท่านเคยป่วยแต่ยังมีชีวิตอยู่เพื่อสร้างบารมีในวัดพระธรรมกาย โดยเริ่มวันใหม่ด้วยการนั่งสมาธิในช่วงเช้ามืด และมีภารกิจอื่น ๆ ที่ต้องทำตลอดทั้งวัน คุณยายมีความแข็งแ

คุณยายของฉัน 5 โมงเช้า ไปดูแลความเรียบร้อยที่โรงครัว สอนเด็กวัดจัดภัตตาหารให้งดงาม สะอาดและประณีต ๗ โมงเช้า รับประทานอาหาร ๘ โมงเช้า ถึงเพล นั่งสมาธิ ๑๑ โมง รับประทานอาหาร บ่ายโมง ถึง ๔ โมงเย็น ปลูกต้

เนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของคุณยายที่มีหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยที่โรงครัว สอนเด็กวัดในการจัดภัตตาหารอย่างสะอาดและประณีต รวมถึงการนั่งสมาธิ การปลูกต้นไม้ และการให้โอวาทแก่คนงาน ในช่วงเวลาต่าง ๆ ตั้

คุณยายของฉัน การนั่งสมาธิตามคนและตามสมบัติของ คุณยายมีผลสัมฤทธิ์ดังที่ท่านตั้งความปรารถนาไว้ และเป็นที่ประจักษ์แก่ตาของมหาชนว่ามีผู้คนจาก ทุกสารทิศทั้งจากในและต่างประเทศพากันเดินทาง ไปทำบุญที่วัดพระธร

คุณยายของฉันมีความสำเร็จในการนั่งสมาธิซึ่งส่งผลให้ผู้คนจำนวนมากเดินทางไปทำบุญที่วัดพระธรรมกาย โดยเฉพาะในงานบุญใหญ่ประจำปี เช่น วันมาฆบูชาและวันทอดกฐิน โดยมีผู้เข้าร่วมหลายแสนคน นอกจากนี้ คุณยายเริ่มสร

คุณยายของฉัน นอกจากกิจวัตรต่าง ๆ ข้างต้นแล้ว คุณยาย ยังคอยช่วยแก้ไขทุกข์ของมนุษย์ด้วย ทั้งนี้เนื่องจาก ท่านมีคุณวิเศษสามารถหยั่งรู้ใจคน ระลึกชาติได้ รักษาผู้ป่วยได้ ตามสมบัติได้ ไปนรกสวรรค์ได้ ฯลฯ ซึ่

คุณยายของฉันมีคุณวิเศษในการหยั่งรู้ใจ รู้ระลึกชาติ และรักษาผู้ป่วย ซึ่งเป็นผลมาจากการทำสมาธิอย่างต่อเนื่อง ทำให้มีผู้คนจำนวนมากไปขอความช่วยเหลือจากท่านเพื่อให้ท่านช่วยดับทุกข์ เมื่อคนเหล่านั้นกลับไป ค

คุณยายของฉัน ซึ่งคุณยายก็ใช้ความสามารถของท่านช่วย เขาได้จริง ๆ ทำให้ท่านเป็นที่เคารพบูชาของชน ทุกชั้น ตั้งแต่ชาวบ้าน พ่อค้า แม่ค้า ครูบาอาจารย์ แพทย์ รัฐมนตรี ไปจนถึงผู้มียศถาบรรดาศักดิ์ ทั้งหลาย ตัวฉ

เนื้อหาเกี่ยวกับคุณยายที่เป็นที่เคารพและบูชาของทุกชนชั้น โดยคุณยายใช้ความเมตตาช่วยเหลือผู้อื่น แม้ว่าผู้เขียนไม่เคยพบกับท่านแต่ก็รู้สึกถึงความช่วยเหลือจากท่านในยามทุกข์ยาก ท่านเห็นทุกคนเป็นลูกหลานและต

คุณยายของฉัน แม้กระทั่งนักโทษที่มารับอาหารจากวัด ไปกิน ท่านก็บอกกับผู้คุมว่า “ถ้าที่วัดมีบุญอะไร ให้พวกเขามาร่วมบุญกับยายด้วยนะ เขาจะได้มีบุญ ติดตัวไป ชาติหน้าถ้าเขาไม่มีสมบัติ แล้วเผลอไป ประกอบมิจฉาช

เรื่องราวของคุณยายที่มีจิตใจดีต่อทุกคน รวมถึงนักโทษที่มารับอาหารจากวัด ท่านสอนให้เห็นคุณค่าของบุญและร่วมทำบุญกับผู้อื่น ลูกหลานช่วยกันดูแลวัดพระธรรมกายและร่วมงานทอดกฐินด้วยใจที่กตัญญู ทำให้วัดเจริญรุ่

“ใครมาขอบุญบารมียาย ให้สําเร็จทุกคน ขอให้เขามีความสุข ความเจริญ ด้วยอำนาจแห่งบุญกุศล” www.kalyanamitra.org

www.kalyanamitra.org

คุณยายของฉัน จึงเป็นวัน ทุกวันเวลาในชีวิตของคุณยาย นับตั้งแต่ ออกจากบ้านไปอยู่ที่วัดปากน้ำเป็นต้นมา เวลาที่งดงามและมีคุณค่าอย่างยิ่ง ทั้งต่อตนเองและ ผู้อื่น สมกับคำสอนของท่านตอนหนึ่งที่ฉันประทับใจ และ

เรื่องราวเกี่ยวกับคุณยายที่ออกจากบ้านไปอยู่ที่วัดปากน้ำ และท่านได้สอนถึงการใช้ชีวิตที่มีคุณค่า โดยเน้นการทำประโยชน์ให้กับตนเองและผู้อื่น ถือเป็นหลักการที่สำคัญในชีวิตที่ยึดถือมาเป็นแนวทางในการดำเนินชี

คุณยายของฉัน คุณยายยังสอนสิ่งดี ๆ ไว้อีกมากมาย ซึ่งเป็น แนวทางที่ถูกต้องในการดำเนินชีวิต คำสอนของ ท่านช่วยพลิกผันชีวิตของฉันและผู้คนจำนวนมากให้ ก้าวไปสู่เส้นทางใหม่ที่ดีงามยิ่งขึ้น และที่สำคัญ คำสอนขอ

คุณยายของฉันได้สอนสิ่งดี ๆ ที่เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิต คำสอนเหล่านี้ไม่เพียงแต่เปลี่ยนแปลงชีวิตของฉัน ยังช่วยผู้คนจำนวนมากให้ก้าวไปสู่เส้นทางที่ดีกว่า และสร้างพระที่ดีเป็นจำนวนมากซึ่งสืบทอดอายุพระพุ

คุณยายของฉัน “การปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต ถ้าเราไม่หาความสุขในชาตินี้ ชาติหน้าก็หาไม่พบ ถ้าจะพบก็ต้องพบในชาตินี้ เมื่อก่อนยายนั่งสมาธิ กลางวัน 5 ชั่วโมง กลางคืน 5 ชั่วโมง ๖ เดี๋ยวนี้ยายแก

ในบทความนี้พูดถึงการปฏิบัติธรรมของคุณยายที่เคยนั่งสมาธิวันละ 10 ชั่วโมง, ความเปลี่ยนแปลงเมื่ออายุมากขึ้น และการเข้าใจเรื่องความสุขในชีวิตที่ต้องเกิดขึ้นในปัจจุบัน ข้อคิดจากคุณยายช่วยให้เราหาความสุขในช

คุณยายของฉัน “เวลามีทุกข์ให้สวดมนต์เยอะ ๆ นั่งภาวนาสัมมาอะระหังให้มาก ๆ ไม่มีใครช่วยเราได้เท่ากับตัวเราเอง” ๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๕ ๒๕ www.karyanamitra.org

คุณยายของฉัน "ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับกำลังบุญ ๆ มีบุญอย่างเดียว อะไร ๆ ก็สำเร็จทั้งหมด เกิดมาในชีวิตนี้ ยายตั้งใจจะสร้างบารมีให้ดีที่สุด ยายกลัวอยู่อย่างเดียว คือ กลัวว่าบุญจะน้อยกว่าคนอื่นเขา เพรา

บทความนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับคุณยายของผู้เขียนที่มีความตั้งใจในการสร้างบารมีให้ดีที่สุด คุณยายรู้ว่าทุกสิ่งขึ้นอยู่กับกำลังบุญ และกลัวว่าบุญของตนจะน้อยกว่าคนอื่น จึงมุ่งมั่นที่จะทำความดีและไม่อยากอย

คุณยายของฉัน “บุญเอาติดตัวไปได้ มีน้อยทำน้อย ทำบ่อย ๆ ก็มากเอง เหมือนเก็บเงินใส่กระปุก ถึงจะมีสมบัติพันล้าน ถ้าไม่ได้ทำบุญ เวลาตายก็เอาติดตัวไปไม่ได้ ยังไม่ใช่ของเรา ถ้าเราทำบุญ สมบัติก็เป็นของเรา ติด

ข้อความนี้เป็นความรู้ที่คุณยายของผู้เขียนสอนเกี่ยวกับการทำบุญ โดยเน้นว่าทำบุญจะทำให้เรามีสมบัติจริง ๆ ที่ติดตัวไปได้เมื่อถึงเวลาตาย แม้ว่าเราจะมีทรัพย์สินมากมายในโลกนี้ แต่หากไม่ทำบุญ ความดีจะไม่อยู่ก

คุณยายของฉัน “ยายนึกถึงความตาย จึงได้ทอดกฐิน ทอดผ้าป่า ยายคิดว่า เวลามันไม่รอ เดี๋ยววัน เดี๋ยวคืน เดี๋ยวพรุ่ง ไม่รู้จะตายเมื่อไร ยายรีบ ๆ ทำไว้เป็นบุญติดตัวไป ๆ คนเราตายไปแล้ว เอาอะไรไปไม่ได้ เอาไปได้

เรื่องราวกล่าวถึงความคิดของคุณยายที่นึกถึงความตาย และพยายามทำบุญเพื่อเตรียมตัวไปสู่โลกหน้า โดยเน้นว่าจริงๆแล้ว คนเราไม่สามารถนำสิ่งของไปได้ แต่สามารถนำบุญและบาปไปได้ ทุกอย่างในชีวิตจึงควรมุ่งสู่การทำบ